زندگینامه و سابقه هنری

مسعود حمیدی

متولد 1349 هرات - افغانستان

فعالیت موسیقی خود را با ساز طبلا از سنین کودکی به استادی کریم هروی( نوازنده دوتار)

در افغانستان آغاز کرده  و چون استاد او اطلاعات  کافی در  مورد ریتم های ساز  طبلا نداشتند ،  خودش شروع  به  یادگیری ،  تحقیق و کسب تجربه در نوازندگی طبلا کرد.

سپس در سن 19 سالگی به عضویت گروه هنری امنیه ، از گروه های موسیقی دولتی افغانستان در آمده و مشغول به نوازندگی شد .

پس از آن در سن 27 سالگی به دلیل انقلاب و جنگ های داخلی افغانستان ،  سال 1376

به ایران مهاجرت کرده و تبعه ایران شد .

در سال 1379 به پیشنهاد آقای حسام الدین سراج برای ضبط آلبوم ایشان به نام

"رویای وصل" به طور جدی وارد دنیای موسیقی ایران شد .

از دیگر فعالیت های او می توان به همکاری با گروه موسیقی تلفیقی "رومی" به سرپرستی " پدرام درخشانی" و آلبوم موسیقی "راه عشق" از ساخته های "فرمان فتحعلیان" اشاره کرد. ( آَشنایی با نوازندگی رباب و آرمنیوم)

مشخصات ساز مورد استفاده

بهمن 1386 ، منزل مسعود حمیدی ، عکاس : رامتین حاجت دوست

طبلا هندی

کاتی یا بایان یا طبل با صدای زیر (چپ)

بدنه :ساخته شده از چوب درخت توت

طوق : چرم و مغزی چوب

پوست : بز

سیاهی یا رال : هندی

دایان یا طبل با صدای بم (راست)

بدنه : حلب

طوق : چرم و مغزی چوب

پوست : بز

سیاهی یا رال : هندی

توضیحات

سبک های موسیقی مورد علاقه : سنتی ، پاپ

گروه های موسیقی مورد علاقه : ---

نوازنده های مورد علاقه : ذاکر حسین

 نظر درباره ساز های کوبه ای :  زیر بنا و پایه موسیقی

نظر درباره موسیقی : "مو" یعنی آواز و "سیقی" یعنی گریه و ناله .

برای ساز زدن نیاز به آرامش روح است . موسیقی آرامش بخش و با کیفیت ولی به وقت

آن ، حتی بر روی حیوانات هم تاثیر می گذارد.

برای با کیفیت زدن ساز ملودیک و خواندن اول باید ساز کوبه ای یاد گرفت .

کوک بودن و در ریتم بودن بسیار اهمیت دارد.