|
مقاله ها |
گزارش تخصصی از بخش درامز کنسرت گروه هومن جاوید به نوازندگی آقای عین اله کیوانشکوه
در تاریخ های 13-14-15 تیرماه 1387 در تالار سبز مجموعه فرهنگی هنری نیاوران
درامز و وسایل استفاده شده در این اجرا:
گروه طبل ها شامل 5 تام تام در اندازه های 8 -10-12-14- 16 اینچ ، طبل باس 22 اینچ و
طبل فنردار 14اینچ (Snare Drum)
و سنجهایی در اندازه های
8-10-12 اینچ Splash
16-18 اینچ Crash
20 اینچ Ride
20 اینچ China
14 اینچ Hi-Hat اصلی
13 اینچ Close Hi-Hat – سخت افزار اضافه شامل دوبل پدال (Twin Pedal) و ساز کوبه ای اضافه
می توان دو مدل و اندازه Cowbell را نام برد.
اعضای گروه : عین اله کیوانشکوه نوازنده درامز – بابک ریاحی پور نوازنده گیتار باس – شاهرخ پورمیامین نوازنده گیتار الکتریک – هومن جاوید به عنوان خواننده و سردار سرمست نوازنده کیبورد.
کوک طبل ها :
طبل ها به خوبی کوک شده و صدای هر یک صداهای هارمونیک دیگر طبل ها را پوشش داده و دارای فواصل نتی خاص بودند. ماندگاری صدای تام تام ها کم بوده و ضربه پذیری آنها زیاد و صدای کوچکترین تماس چوب با پوست به گوش می رسید . صدای طبل فنردار (Snare Drum) خشک ، کم حجم و سفت کوک بوده که باعث به خوبی شنیده شدن صدای تکنیک های استفاده شده مانند : Flam - Roll - Buzz Roll – Rim Click – Rim Shot و جابجایی چوب ها در ضربه های وارد شده بر روی پوست ، کاملا خود را با توجه به زنگ صدای پوست ، نشان
می داد. به دلیل کوچک بودن سالن،صدای درامز و صدای پخش شده از بلندگو های سالن،طنین جالب و قابل توجه ای از این ساز را در سالن ایجاد می کرد.
طبل ها با توجه به اندازه و کوک آنها ، دارای فاصله نتی و گام خاصی بوده و در آهنگ ها و قسمت های مختلف بر روی تنالیته آهنگ نشسته و با استفاده به موقع نوازنده از فیگور ریتمیک خاص بر روی طبل با اندازه مورد نظر ، باعث پر شدن صداهای بم یا زیر آهنگ شده و صدای هماهنگ و خوبی از ترکیب گیتار باس و درامز به گوش می رسید.
صدا برداری :
برای هر یک از قسمت های ساز ، میکروفون خاصی در نظر گرفته شده و بر روی فریم هر یک از تام تام ها و طبل فنردار میکروفونی با فاصله حدود 5 سانتیمتر و زاویه 45 درجه قرار گرفته بود. میکروفون طبل باس ، روبروی آن با فاصله حدود 10 سانتیمتر قرار گرفته بود.میکروفون تعبیه شده برای Hi-Hat بر روی سنج بالایی و با زاویه ای حدود 30 درجه و در فاصله حدود 10 سانتیمتر قرار گرفته بود که این امر باعث شنیده شدن کوچکترین تماس چوب با این سنج می شد . دو میکروفون به صورت ضربدری در فاصله ای حدود 50 سانتیمتر در بالای ساز (Over Head) قرار گرفته که عهده دار گرفتن صدای سنج ها و صدای پخش شده از طبل ها در بالای ساز بود.
صدای طبل فنردار و طبل باس کمپرس شده و دارای کمی افکت و در کل صدای خوبی از ساز درامز گرفته شده بود. صدای دیگر ساز ها توسط بلندگوی مانیتور تعبیه شده در سمت چپ نوازنده پخش می شد که باعث تسلط کامل نوازنده درامز بر گروه و آهنگ ها شده بود.
نوازندگی :
عین اله کیوانشکوه با سنی حدود 60 سال ، بدون تردید با سابقه ترین و با تجربه ترین فرد گروه از هر لحاظ در گروه ، با نوازندگی خاص خود قبل از انقلاب و بعد از انقلاب ، خوب درخشیده و فعال ترین و پر انرژی ترین فرد گروه محسوب شده و با توجه به اینکه در شب آخر ، بدلیل قطع برق، قبل از اجرا و محدودیت زمانی ایجاد شده ، دو قسمت کنسرت بدون استراحت اجرا شد و در انتهای کنسرت با توجه به اینکه دیگر نوازندگان خسته شده بودند ، ایشان همچنان فعالانه و پیگیر و حتی بدون لحظه ای استراحت به کار خود ادامه داده و این انرژی را مدیون تمرینات مفید ، مرتب و پیگیر روزانه و با ساعت بسیار زیاد خود هستند که انرژی و نوازگی ایشان ، باعث شادابی و چندین برابر شدن نیروی اعضای گروه می شد.
اجرا با ساز درامز و ایجاد صداهای متنوع و متناوب بین بم و زیر طبل ها شروع شده و بعد از چند میزان گیتار باس وارد شده و دیگر اعضای گروه به غیر از خواننده وارد شده و در همان ابتدای کنسرت نظر بینندگان به ساز درامز جلب شد.
در میان آهنگ ها با توجه به قوی بودن نوازندگان و تکنوازی آنها ، این فرصت به نوازنده درامز داده می شد که علاوه بر همراهی آنها ، با استفاده از تکنیک و حس خود نسبت به رنگ صدایی ساز و ملودی مورد نظر ، از فیگورهای ریتمیک متنوع و رنگ های صدایی گوناگون در پاساژها ، پل بین دو قسمت(Bridge) و پرکننده ها (Fills) به نحو خاصی استفاده کرده و حس و رنگ صدایی سازهای دیگر را تحت تاثیر قرار دهد.
متاسفانه در ایران بدلیل مشکلات فراوان و نبودن محیط مناسب جهت تمرین نوازندگان و گروه های موسیقی و معنی نداشتن کار گروهی ، نوازندگان با شیوه نوازندگی یکدیگر آشنایی زیادی نداشته و در زمان محدود پروژه از نوازنده درامز انتظار یک ریتم ساده و در مورد پاساژها ، حداکثر از یک میزان تجاوز نکرده و برای فهم دیگر اعضای گروه در این زمان کم معمولا از فیگورهای ریتمیک و ارزش نتی "چنگ" ویا "دولاچنگ" فراتر نرفته و انتظارات گروه برآورده می شود.
بدلیل تمرین زیاد ، مسلط بودن نوازندگان بر آهنگ ها ، تمرینات فردی هریک از نوازندگان و تجربه کاری هر یک و از طرفی اعتماد کامل نوازندگان به یکدیگر برای نگه داشتن زمان(Timing) و سرعت قطعه(Tempo) ،
بر خلاف دیگر اجراهای متداول در ایران ، نوازنده درامز با توجه به تنظیم قطعات ، از ضد ضرب ، سنکوپ، ترکیب فیگورهای ریتمیک مانند: تریوله (3 بر 2) – سیکسدوله (6 بر 4) – دوئوله(2 بر 3) و ... استفاده کرده و با ساز کوبه ای خود کاملا گروه را چند ریتمی (Poly Rhythm) و ملودیک همراهی می کرد.
معرفی نوازندگان و اجرای تکنوازی آنها بخصوص درامز ، در انتهای یکی از قطعات گنجانده شده بود که باعث بیشتر نشان دادن این مورد در اجرا شد. اجرای تکنوازی "عین اله کیوانشکوه" در این اجرا ، از ترکیبات چند میزانی، چند ریتمی و جابجایی ضربات قوی بر روی طبل ها و ترکیب ریتم های مختلف و بخصوص استفاده دوبل پدال و اجرای نت های زینت Flam و Ruff با طبل باس بود که باعث جلب نظر اکثر بینندگان و نوازندگان سازهای کوبه ای از جمله "همایون نصیری" که در شب آخر حضور داشت، شد.
نکته جالب توجه در این تکنوازی ، شنیده شدن تک تک ضربات و شروع و پایان آن با یک سرعت (Tempo) بود.
استفاده از دوبل پدال و صدای پر طبل باس برای بینندگانی که با موسیقی راک (Rock) آشنایی داشتند ، جلب نظر
می کرد. ولی در یکی از آهنگ ها بدلیل بالا بودن سرعت قطعه و تغییر ناگهانی ریتم در آن ، نوازنده را به شدت تحت فشار گذاشته و با کمی تاخیر ریتم تغییر کرده ولی هیچ ایرادی در آهنگ ایجاد نشده و صدای طبل باس کاملا یکنواخت و مرتب به گوش می رسید.
سخن آخر:
با توجه به تاریخ پربار موسیقی ایران و وجود نوازندگان سازهای کوبه ای بسیار توانمند ، حتی افراد متخصص و تحصیل کرده موسیقی ( به جز تعداد کمی از آهنگسازان )، به سازهای کوبه ای به دید یک دستگاه تولید ریتم نگاه کرده و ارزش خاصی برای آن قائل نبوده و نیستند و این در شرایطی است که رام کردن و ایجاد صدای مناسب و مطبوع از سازهای کوبه ای نیاز به وقت و تمرینات سخت و بسیار زیاد دارد و برای رسیدن به مدارج عالیه در سازهای کوبه ای نیاز به سال ها تمرین و ممارست دارد.
بدون انتظار ، مفید و با هدف تمرین کنید تا ساز شما روی خوشی به شما نشان دهد.
نویسنده :
رامتین حاجت دوست
نویسنده : رامتین حاجت دوست